Πνευμονεκτομή

Τι είναι η πνευμονεκτομή;

Η πνευμονεκτομή είναι μια σημαντική χειρουργική επέμβαση που περιλαμβάνει την αφαίρεση ολόκληρου του ενός πνεύμονα. Όταν αφαιρείται ο δεξιός πνεύμονας ονομάζεται δεξιά πνευμονεκτομή, ενώ όταν αφαιρείται ο αριστερός, αριστερή πνευμονεκτομή.

 Αποτελεί την πιο εκτεταμένη μορφή εκτομής του πνεύμονα. Σε αντίθεση με επεμβάσεις όπως η λοβεκτομήή η σφηνοειδής εκτομή, όπου αφαιρείται μόνο τμήμα του οργάνου.

Η επέμβαση εφαρμόζεται κυρίως σε περιπτώσεις καρκίνου του πνεύμονα, σοβαρής λοίμωξης ή τραυματισμού. Ο χειρουργός πραγματοποιεί τομή στο θωρακικό τοίχωμα και αφαιρεί το πάσχον πνευμονικό τμήμα μαζί με τα σχετικά αγγεία και βρόγχους.

Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι πνευμονεκτομής:

• Τυπική (απλή) πνευμονεκτομή: αφαιρείται μόνο ο πνεύμονας.
• Εξωϋπεζωκοτική πνευμονεκτομή: αφαιρούνται επιπλέον ο υπεζωκότας, το περικάρδιο και μέρος του διαφράγματος.

Μετά την αφαίρεση, η κοιλότητα του υπεζωκότα γεμίζει αρχικά με αέρα και στη συνέχεια με υγρό. Παρά την απώλεια ενός πνεύμονα, οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να ζήσουν φυσιολογικά. Ο εναπομείνας πνεύμονας αναλαμβάνει τη λειτουργία της αναπνοής και της οξυγόνωσης.

Πότε χρειάζεται η πνευμονεκτομή;

Η πνευμονεκτομή εφαρμόζεται κυρίως για τη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα, όταν η νόσος δεν επιτρέπει την αφαίρεση μικρότερου κομματιού του πνεύμονα και μπορεί να αφαιρεθεί πλήρως χειρουργικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδείκνυται και για λοιμώξεις ή τραυματισμούς που έχουν προκαλέσει εκτεταμένη καταστροφή του πνευμονικού ιστού.

Η επέμβαση θεωρείται κατάλληλη επιλογή, όταν:

• Ο όγκος εντοπίζεται σε έναν μόνο πνεύμονα και δεν έχει δώσει μεταστάσεις.
• Η θέση του όγκου δεν επιτρέπει τη μερική εκτομή (π.χ. λοβεκτομή) χωρίς να παραμείνει υπολειπόμενος καρκινικός ιστός.
• Η λειτουργία της καρδιάς και του υπόλοιπου πνεύμονα είναι επαρκής για να αντέξει ο οργανισμός την απώλεια του ενός πνεύμονα.

Αντίθετα, η πνευμονεκτομή δεν ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει:

• Ανεπαρκής αναπνευστική λειτουργία ή μειωμένη ικανότητα οξυγόνωσης.
• Σοβαρή καρδιοπάθεια ή παθολογία βαλβίδων.
• Πνευμονική υπέρταση ή μειωμένη λειτουργία της αριστερής κοιλίας της καρδιάς.

Ποια είναι η προετοιμασία για την πνευμονεκτομή;

Η προεγχειρητική αξιολόγηση είναι κρίσιμη για να διαπιστωθεί αν ο ασθενής μπορεί να υποβληθεί με ασφάλεια στην επέμβαση. Στόχος είναι η εκτίμηση της γενικής κατάστασης, της αναπνευστικής επάρκειας και της έκτασης της νόσου.

Ο προεγχειρητικός έλεγχος περιλαμβάνει:

• Απεικονιστικές εξετάσεις (αξονική ή μαγνητική τομογραφία θώρακος) για τον ακριβή εντοπισμό του όγκου και των γύρω ιστών.
• PET/CT, για την ανίχνευση μεταστάσεων και την επιβεβαίωση ότι η νόσος περιορίζεται σε έναν πνεύμονα.
• Βρογχοσκόπηση, που επιτρέπει την άμεση επισκόπηση των αεραγωγών και τη λήψη δειγμάτων, αλλά και EBUS, για τον αποκλεισμό μεταστάσεων στους λεμφαδένες του μεσοθωρακίου.
• Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας (σπιρομέτρηση), για τον υπολογισμό της ικανότητας του εναπομείναντος πνεύμονα να υποστηρίξει την αναπνοή.
• Καρδιολογικό έλεγχο, με υπέρηχο καρδιάς ή δοκιμασία κόπωσης, ώστε να αξιολογηθεί η λειτουργία της καρδιάς πριν την αναισθησία.

Πριν από την επέμβαση, ο ασθενής ενημερώνεται αναλυτικά για τη διαδικασία και τη μετεγχειρητική πορεία. Παράλληλα, συστήνεται η διακοπή καπνίσματος και η  ρύθμιση χρόνιων παθήσεων, όπως η υπέρταση ή ο σακχαρώδης διαβήτης.

Τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια του χειρουργείου;

Η πνευμονεκτομή πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία. Μπορεί να γίνει είτε με ανοικτή προσπέλαση (θωρακοτομή) είτε με ελάχιστα επεμβατική τεχνική, όπως η θωρακοσκοπική(VATS) ή η ρομποτική χειρουργική. Ο τρόπος εξαρτάται από τη θέση του όγκου, το είδος της νόσου και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης:

• Ο ασθενής τοποθετείται πλάγια στο χειρουργικό τραπέζι.
• Χορηγείται γενική αναισθησία, ώστε ο ασθενής να βρίσκεται σε πλήρη ύπνωση και να μην αισθάνεται πόνο κατά τη διάρκεια της επέμβασης.
• Ο χειρουργός πραγματοποιεί τομή στο πλάγιο θωρακικό τοίχωμα, μεταξύ των πλευρών, και προσεγγίζει τον πνεύμονα.
• Ο πνεύμονας αφαιρείται μέσω της τομής, ενώ σε εξωϋπεζωκοτική πνευμονεκτομή μπορεί να αφαιρεθούν επιπλέον ο υπεζωκότας, το περικάρδιο και τμήμα του διαφράγματος.
• Αν χρειαστεί, γίνεται αποκατάσταση των παρακείμενων δομών, όπως του διαφράγματος ή του περικαρδίου.
• Στη συνέχεια, ο χειρουργός κλείνει τα πλευρά, τους μυς και το δέρμα, τοποθετώντας αποστειρωμένο επίδεσμο στην περιοχή της τομής.

Η διάρκεια της πνευμονεκτομής διαφέρει ανάλογα με την πολυπλοκότητα και την πλευρά της επέμβασης. Οι εξωϋπεζωκοτικές πνευμονεκτομές είναι πιο εκτεταμένες και απαιτούν περισσότερο χρόνο. Ο χειρουργός ενημερώνει πάντοτε τον ασθενή και την οικογένειά του για τη διάρκεια και την πορεία της διαδικασίας πριν από την επέμβαση.Ποιες είναι οι πιθανές μετεγχειρητικές προκλήσεις και πώς αντιμετωπίζονται; είναι πιο εκτεταμένες και απαιτούν περισσότερο χρόνο. Ο χειρουργός ενημερώνει πάντοτε τον ασθενή και την οικογένειά του για τη διάρκεια και την πορεία της διαδικασίας πριν από την επέμβαση.

Ποιες είναι οι πιθανές μετεγχειρητικές προκλήσεις και πώς αντιμετωπίζονται;

Η πνευμονεκτομή είναι μια απαιτητική χειρουργική επέμβαση και, όπως σε κάθε μεγάλη εγχείρηση, ενδέχεται να παρουσιαστούν ορισμένες μετεγχειρητικές επιπλοκές. Ωστόσο, με τη χρήση σύγχρονων τεχνικών, τη σωστή προετοιμασία και την εμπειρία του θωρακοχειρουργού, ο κίνδυνος μειώνεται σημαντικά.

Οι συχνότερες επιπλοκές που μπορεί να εμφανιστούν είναι:

• Λοίμωξη ή πνευμονία, οι οποίες προλαμβάνονται με αντιβιοτική αγωγή και αναπνευστικές ασκήσεις.
• Αρρυθμίες ή διαταραχές της καρδιακής λειτουργίας, που ελέγχονται στενά κατά τη νοσηλεία.
• Διαρροή ή συλλογή υγρού στην κοιλότητα του θώρακα που αντιμετωπίζονται με παροχέτευση.
• Αιμορραγία ή αιμοθώρακας, που απαιτούν άμεση παρακολούθηση.
• Θρομβοεμβολικά επεισόδια (όπως πνευμονική εμβολή), τα οποία προλαμβάνονται με αντιπηκτική αγωγή και κινητοποίηση του ασθενούς.
• Βρογχοπλευρικό συρίγγιο, μια σπάνια επιπλοκή που αντιμετωπίζεται χειρουργικά όταν χρειάζεται.

Πώς είναι η ανάρρωση μετά από πνευμονεκτομή;

Η ανάρρωση μετά από πνευμονεκτομή είναι σταδιακή και διαρκεί αρκετούς μήνες, καθώς ο οργανισμός προσαρμόζεται στη λειτουργία με έναν πνεύμονα. Το διάστημα αυτό μπορεί να συνοδεύεται από κόπωση, δυσφορία και περιορισμούς σε δραστηριότητες όπως η οδήγηση ή η άρση βάρους, τα οποία υποχωρούν σταδιακά.

Η αποκατάσταση περιλαμβάνει:

• Αναπνευστικές ασκήσεις και φυσικοθεραπεία, για ενίσχυση της πνευμονικής λειτουργίας.
• Φαρμακευτική αγωγή και τήρηση των οδηγιών του θεράποντος ιατρού.
• Περιορισμό σωματικών δραστηριοτήτων μέχρι την πλήρη επούλωση.
• Τακτική ιατρική παρακολούθηση και συμμετοχή σε όλα τα ραντεβού.

Η πλήρης επάνοδος εξαρτάται από την ηλικία και τη γενική υγεία του ασθενούς. Ορισμένες αλλαγές μπορεί να αποτελούν μια νέα φυσιολογική κατάσταση για τον οργανισμό. Παρ’ όλα αυτά, οι περισσότεροι ασθενείς προσαρμόζονται επιτυχώς και επιστρέφουν σταδιακά στις καθημερινές τους δραστηριότητες.

Ο Χειρουργός Θώρακος Γεώργιος Σωτηρόπουλος διαθέτει πολυετή εμπειρία στην αντιμετώπιση κακοηθειών και σύνθετων παθήσεων του πνεύμονα, εφαρμόζοντας σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, όπως η θωρακοσκοπική και η ρομποτική χειρουργική. Με επιστημονική αρτιότητα και εξατομικευμένη προσέγγιση, σχεδιάζει για κάθε ασθενή το καταλληλότερο θεραπευτικό πλάνο, με στόχο το βέλτιστο λειτουργικό και ογκολογικό αποτέλεσμα. Αν επιθυμείτε να ενημερωθείτε αναλυτικά για τη διαδικασία και τις ενδείξεις της πνευμονεκτομής, επικοινωνήστε μαζί μας για να προγραμματίσετε το ραντεβού σας.